Hipokryzja ludzi nigdy nie ustanie,
A Sobór Watykański II jest jej arcydziełem.
Kiedy Arcybiskup Lefebvre myślał o przyszłym Bractwie Kapłańskim św. Piusa X, miał nadzieję, że weźmie ono udział w studiowaniu 16 dokumentów Soboru Watykańskiego II, ponieważ to była główna brama przez którą nadszedł w latach sześćdziesiątych XX wieku bezprecedensowy ogrom problemów, z którymi od tamtej pory boryka się Kościół i świat. Bez wątpienia Bractwo poświęciło się do pewnego stopnia takim studiom, ale czy borykałoby się obecnie z tak wielkimi problemami, jak niektórzy uważają śmiertelnymi, jeśli kapłani Bractwa lepiej zrozumieliby chorobę Soboru Watykańskiego II, atrakcyjną, wysoce zakaźną i śmiertelnie niebezpieczną dla prawdziwej wiary? Zastanówmy się.
W 2010 roku ukazała się w języku hiszpańskim świetna analiza autorstwa argentyńskiego kapłana Bractwa ks. Alvaro Calderóna, wyśmienitego tomisty, wykładającego filozofię i teologię w seminarium FSSPX w Argentynie. Jego książka zatytułowana jest: Prometeusz, religia człowieka , zaś jej podtytuł to: Próba zinterpretowania Soboru Watykańskiego II . Ta 320 stronicowa książka kończy się dramatycznym oskarżeniem Soboru o bałwochwalstwo, i to już w soborowych tekstach, a nie tylko następstwach. Podobno książka została przetłumaczona na francuski, ale jeśli takie tłumaczenie istnieje, to z pewnością nigdy się nie ukazało, najprawdopodobniej aby chronić posoborowy Neo-Kościół i jego nieprawego potomka Neo-Bractwo. Faktycznie książka ks. Calderóna powinna być przetłumaczona i wydana w jak największej liczbie języków.
Aby pomóc zrozumieć, dlaczego niniejsze Komentarze tak często wspominają Sobór Watykański II, przedstawię Czytelnikom streszczenie książki w kilku częściach. To ryzykowne przedsięwzięcie, aby w kilku artykułach liczących około 750 słów każdy zaprezentować książkę liczącą 320 stron, ale jest zbyt ważne, by katolicy zrozumieli złośliwość Soboru, aby nie podjąć takiego wysiłku. Zatem artykuły będę przeznaczone nie tyle dla profesjonalnych teologów, którzy potrzebują raczej głębokiej i precyzyjnej analizy, by dać się przekonać, ale dla zwykłych dusz szukających wyjaśnienia zniszczenia Kościoła i świata, które obserwują wokół siebie. Aby móc siać takie zniszczenie, Sobór musiał być głęboki i spójny. Niech niniejsze wydanie Komentarza pozwoli wskazać na tomistyczną głębię i spójność książki ks. Calderóna.
Oskarżenie, iż Sobór Watykański II jest bałwochwalczy nie byłoby tak poważne, gdyby nie fakt, że w książce jest ono udokumentowane przez liczne odniesienia do treści 16 dokumentów soborowych, w szczególności Gaudium et Spes i Lumen Gentium. Problem polega na tym, jak to wyjaśni ks. Calderón, że mając na uwadze doświadczenia historyczne autorzy Soboru dołożyli wszelkich starań, by zakamuflować swoją bałwochwalczą doktrynę, by nie rzucało się w oczy, że stanowi ona odejście od Katolickiej Tradycji. Arcybiskup Lefebvre podpisał wtedy 14 z 16 dokumentów, czego jednak nie zrobiłby kilka lat później, kiedy widoczne stały się owoce soborowego kamuflażu. Dokumenty Soboru są umiejętnie dwuznaczne, mają inną literę, a całkiem inny duch. Dlatego też do dziś zarówno szczerzy katolicy lojalni wobec Kościoła i moderniści starający się przekształcić Kościół mogą twierdzić i twierdzą, że litera tych dokumentów jest katolicka, ale wielką zaletą analiz takich jak ta ks. Calderóna jest wykazanie na podstawie samej treści dokumentów, że ich duchem jest stworzenie całkowicie nowej religii skupionej na człowieku. Dlatego też w rzeczywistości neomodernizm Soboru Watykańskiego II jest szczególnie oślizgły i zdradziecki.
Czy hiszpańskie wydanie książki ks. Calderóna jest nadal dostępne? Można mieć taką nadzieję. W każdym razie jako jej wydawca widnieje Luis Maria Campos 1592, Morón, Bs. As., Argentina, Tel. 4696-2094. Na stronie internetowej PRH można znaleźć (a przynajmniej jeszcze przed chwilą można było znaleźć) tekst książki w języku hiszpańskim.
Książka składa się z czterech części: część I opisuje czym był Sobór Watykański II, a części II-IV co zrobił Sobór: część II nowy CZŁOWIEK, część III nowy KOŚCIÓŁ, część IV nowa RELIGIA. Cztery wydania Komentarzy Eleison poświęcone zostaną odpowiednio tym czterem częściom.
Kyrie eleison.