To, że pod rządami Starego Testamentu Izraelici byli narodem wybranym spośród całej ludzkości, aby zapewnić Synowi Bożemu miejsce do życia na ziemi, tak aby mógł cierpieć i umrzeć za wszystkich ludzi jako ich Zbawiciel i Mesjasz, i że Izraelici odmówili uznania Go za swojego Mesjasza, kiedy w końcu pojawił się wśród nich, jest wielką tajemnicą. Można odwoływać się do ludzkiej natury, do grzechu pierworodnego, do ludzkiej pychy, ale pozostaje to tajemnicą. W jaki sposób jakikolwiek naród na ziemi mógł być lepiej przygotowany przez dwa tysiące lat od czasów Abrahama na przyjście swojego Mesjasza, a jednak odmówił uznania Go, zamieniając się w ciągu dwóch tysięcy lat, które upłynęły od tego czasu, w Jego najbardziej przebiegłych i zmotywowanych prześladowców?
W rozdziale 9 Listu do Rzymian św. Paweł rozpoczął swoją odpowiedź na to pytanie, oświadczając, że Lud Boży nie upadł, ale podczas gdy pod Starym Testamentem składał się wyłącznie z Żydów przez urodzenie się w ich narodzie, to pod Nowym Testamentem składa się teraz z Żydów lub pogan przez ich wiarę w Jezusa Chrystusa. A jeśli Bóg dobrowolnie postanowił uprzywilejować tym darem wiary pogan, a nie Żydów, to była to Jego prerogatywa, a Żydzi mogli i nadal mogą winić tylko siebie za odrzucenie tego daru. To odrzucenie posłużyło do podkreślenia Jego miłosierdzia wobec pogan, którzy wcześniej nie mogli należeć do Ludu Bożego, a teraz dzięki wierze katolickiej mogą należeć do Kościoła katolickiego, prawdziwego Izraela duchowego, podczas gdy Żydzi odrzucający Jezusa Chrystusa i trzymający się Prawa Mojżeszowego w celu zbawienia tworzą fałszywy Izrael cielesny, niezdolny do zbawienia ich dusz.
W rozdziale 10 św. Paweł podobnie zestawia dwie „sprawiedliwości”, czy też stany zbawienia przed Bogiem, zwane także ” usprawiedliwieniem” (w. 1-4). Usprawiedliwienie według Starego Testamentu wymagało spełnienia wszystkich obowiązków wymaganych przez Prawo Mojżeszowe, co według św. Pawła było po ludzku niemożliwe (w. 5). Z kolei usprawiedliwienie z Nowego Testamentu nie wymaga takich wymagających zadań przekraczających ludzkie siły, a jedynie tego, by Żyd lub poganin uwierzył w Jezusa wewnątrz i wyznał Go na zewnątrz (w. 6-13). Prawdą jest, że aby uwierzyć w Jezusa Chrystusa, trzeba dowiedzieć się o Nim od kaznodziei (w. 14-17). Ale nie wszyscy ludzie decydują się wierzyć, nawet jeśli wiedzą o Chrystusie (w. 16). Tak więc Żydzi zarówno słyszeli (w. 18), jak i rozumieli (w. 19) Ewangelię Chrystusa, ale wybrali (i dobrowolnie wybierali przez wieki), aby nie wierzyć w Chrystusa (w. 21).
W rozdziale 10 Listu do Rzymian wersety od 6 do 13 mają szczególne znaczenie, ponieważ zostały użyte przez Lutra jako jeden z kluczowych tekstów Pisma Świętego do zbudowania protestantyzmu i zapoczątkowania całego współczesnego świata. W określonym kontekście, św. Paweł kontrastuje prostotę i łatwość wyznania wiary z nieludzką trudnością wypełniania uczynków Prawa Mojżeszowego (zob. List do Rzymian rodział 7), ale nie określa tutaj, co jeszcze jest konieczne do tego wyznania wiary, aby umożliwić duszy wejście do Kościoła katolickiego i zbawienie na wieczność. Na przykład, mężczyzna może mieć bardzo zapominalskiego syna, więc jeśli syn zamierza skorzystać z rodzinnego samochodu, jego ojciec może mu powiedzieć: „Samochód potrzebuje benzyny”. Aby samochód działał, potrzebuje również oleju i wody, ale ojciec nie powie mu: „Samochód potrzebuje benzyny, oleju i wody”, ponieważ w danym kontekście nie jest to to, co syn powinien usłyszeć, chociaż jest to całkowicie prawdziwe i pełniejsze.
Ale Luter używa cytatu z Pisma Świętego tak, jakby do zbawienia potrzebne było tylko wewnętrzne i zewnętrzne wyznanie wiary w Chrystusa, tak jakby ojciec powyżej powiedział: „Samochód potrzebuje tylko benzyny”, co jest oczywiście fałszywe. Aby dołączyć do nowotestamentowego Narodu Bożego, Kościoła Katolickiego, należy również przyjąć chrzest – „Kto uwierzy i przyjmie chrzest, będzie zbawiony, a kto nie uwierzy, będzie potępiony” (Mk 16, 16). Tego św. Paweł nie musiał dodać w Liście do Rzymian 10, 8-13, ale udając, że św. Paweł stwierdził, iż chrześcijańskie zbawienie wymaga jedynie subiektywnego wyznania wiary, tak jakby samochody potrzebowały tylko benzyny, Luter użył tego cytatu, aby przekreślić cały Kościół katolicki! Od tego czasu subiektywizm (człowiek ważniejszy od Boga) powoli, ale nieuchronnie przejmuje katolicyzm. Dziś jest to ideologia „woke”.
Kyrie eleison.